انگل های فضای مجازی در میدان سیاسی ایران

انگل فضای مجازی در میدان سیاست، به شخص یا گروهی اطلاق می‌شود که با نفوذ فریبنده و رانتی به زیرپوست فضای مجازی، مبادرت به چرک کردن و گندکاری در آن فضا نموده و از میوه‌های آن تغذیه می‌کند.

اکثر انگل های فضای مجازی در میدان سیاست، ده ویژگی اساسی دارند :

یک. افراد خودپسند و متوهمی هستند؛

دو. اعتماد به نفس و جسارت بالایی دارند؛

سه. خود را دلسوز جامعه و فردی متعهد و اخلاقی معرفی می کنند؛

چهار. دائما رنگ عوض می کنند؛

پنج؛ به تندروی و حتی تکفیر دیگران گرایش فراوانی دارند؛

شش. به راحتی از مرزهای اخلاقی عبور نموده و به کار خویش با واژه‌های ارزشی و مقدس وجاهت می بخشند؛

هفت. به اصطلاح متعارف، به بالا وصلند به ویژه از برخی اطلاعات محرمانه سوخته و نسوخته افراد که در دستگاه‌ها به نحو طبقه‌بندی شده نگهداری می‌شود کم و بیش اطلاع دارند؛

هشت. به نحو آشکار یا پنهان، برای احزاب قدرتمند و سیستم حاکم کار می کنند. یعنی احزاب و سیستم حاکم یا حلقه‌های پیرامونی آنان، از انگل‌ها در جهت اهداف خود استفاده می کنند؛

نه. از تاکتیک ایجاد رعب و تهدید در برابر عناصر ضعیف استفاده می کند؛

ده. شبکه‌ای به هدف خود حمله می کنند.

انگل‌های فضای مجازی ایران، عموماً به جناحهای سیاسی قدرتمند وابسته‌اند. در میان اصلاح طلب‌ها، در میان حزب کارگزاران سازندگی، در بین اصول‌گراها، در بین جبهه پایداری، در بین بنیادگراهای مذهبی و غیره انگل های زیادی وجود دارد. بعضی گروه‌ها و احزاب سیاسی، بسته به خصلت های ذاتی خود، انگل‌پرورند. یعنی حیات بی‌منطق خود را در تکثیر و پرورش این انگل‌ها جستجو می کنند. البته انگل را می توان به انگل‌های درون سیستمی و انگل های بُرون سیستمی تقسیم‌ کرد. انگل درون سیستمی به چارچوب کلی نظام اعم از پررنگ یا کم رنگ التزام دارد، اما انگل بُرون سیستمی، همان انگلهای وابسته به اپوزیسیون یا دشمنان بیرونی کشور هستند. هرچند انگل‌ها ویژگی های مشترکی دارند اما انگل‌های بُرون سیستمی به نحوه صریح‌تری با رویکرد پراگماتیستی فعالیت نموده و هیچ حد و مرز انسانی، اخلاقی و حقوقی برای خود قائل نیستند.

انگلها، مهم ترین مانع بر سر راه تحقق امر سیاسی در ایران و تنفس مردم در یک فضای سالم و عادلانه سیاسی هستند. برای خنثی‌سازی انگل‌های درون سیستمی در فضای مجازی، گام اول، شناختن و شناساندن آنهاست. خصوصاً، افشای ماهیت حقیقی آنها از اهمیت برخوردار است. و گام دوم، نا امن سازی شرایط فعالیت برای آنهاست. یعنی مانع سازی در مسیر بهره‌مندی آنها از حمایت های امنیتی، قضایی، اطلاعاتی و اقتصادی دستگاه‌ها یا احزاب قدرتمند و نیز عوامل خارجی.به امید کاهش انگل‌ها …

رضا غلامی ۱۸

اردیبهشت ۱۴۰۲