پژوهشگر و مدرس فلسفه سیاسی و مطالعات فرهنگی و تمدنی
مِنَ المُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَى نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا
اعلام خبر شهادت سید حسن نصرالله تمام وجودم را یکسره به ماتم کشید و بغض فروخفتهام را پکاند. سید حسن تنها یک رهبر سیاسی شجاع، دانا و استراتژیست نبود، بلکه یک روحانی وارسته و روشن اندیش بود که به مراتب از خیلی از روحانیون شیعه هم عصر خود ادراک عقلانیتر و عمیقی تر از اسلام داشت و آن را بدون تظاهر به تجسم میکشید. سید حسن چه در دفاع جانانه از ملت مظلوم لبنان در برابر تجاوزات رژیم ضد انسانی اسرائیل طی بیش از سه دهه، چه در دفاع از ملت مظلوم فلسطین و چه در مبارزه با خوارج زمانه یعنی داعش، فخر جهان اسلام، تکیهگاه مطلومان و الگویی برای جوانان آزاده مسلمان بود. او برای ما برادری عزیز تر از جان و امیدی برای آینده بود. غم سید حسن غمی نیست که به سادگی آلام پیدا کند.
«یا دهر أفّ لک من خلیل …»
رضا غلامی
۷ مهرماه ۱۴۰۳